Her şey bir sesle başladı.
Seshane... Önce adı geldi sonra da hayali.
"Bu şehirde yaşanmaz, gitmeli buralardan." diyeli mevsimler geçmişti ve kim bilir daha kaç mevsim geçecekti? Kolay değildi öyle ha deyince tasın tarağın toplanması.
Aylar, sessizce birbirini kovalarken biz araya yine zorluğu, zamanı ve olmazları koyduk. Biz erteledikçe, olur mu acaba dedikçe, daha sık kendini hatırlatır oldu. Sonunda karlı bir ocak günü ilk cesur kazmayı vurduk Seshane'ye, hem de bu şehirden gitmek zorunda kalmadan.
